Iedereen kent zijn geitjes. Maar wie is hij?

In ‘Mijn Elden’ een interview met Willem van der Wagen.

Mochten er mensen zijn in Elden die Willem van der Wagen niet kennen, Elden heeft weinig geheimen voor Willem. Geboren en getogen in Elden en jarenlang archivaris geweest van de Historische Kring: je zou hem dus een kenner kunnen noemen!

Van oudsher

De familie van der Wagen is al rond 1900 in Elden neergestreken. Het was van oorsprong een boerenfamilie uit Arnhem die naar Elden was gegaan omdat daar meer mogelijkheden waren. “Op deze plek, Rijksweg-West 94, stond eerst een ander huis. Dat huis is in de Tweede Wereldoorlog verwoest. Tijdens de oorlog is onze familie geëvacueerd geweest in Loenen. Na de bevrijding hebben ze nog even in de Klapstraat gewoond. Daarna is er op dezelfde plek op nummer 94 een nieuw huis gebouwd. Daar woonden mijn opa en oma. Ik ben zelf in de noodwoning aan de Rijksweg 92b geboren,” aldus Willem. Toen zijn opa en oma ouder werden is Willem in 1964 met zijn ouders ook op nummer 94 gaan wonen.

Ik ben zelf in de noodwoning aan de Rijkswegwest 92b geboren.

Willem van der Wagen

Zijn vader, ook een Willem van der Wagen, had vier zussen en een broer, Jan, die later aannemer werd, bekend als Van der Wagen-Kwabek. Zijn oom kreeg drie dochters. “Mijn vader is getrouwd met mijn moeder, Hermina Bötzel, ook wel Mieneke genoemd. Ik ben geboren in 1950 en heb geen broers en zussen. Ik heb altijd een goede band met mijn nichtjes gehad. Helaas is een van hen, Mia, recentelijk overleden”.

De noodwoning aan de Rijksweg-West waar Willem is geboren

Terug van even weggeweest

Op zijn 17e ging Willem naar de Politieacademie. “Ik had er even genoeg van om in Elden te wonen en wilde mijn horizon verbreden. Ik heb 7 jaar bij de politie gewerkt en daar ook mijn vrouw Rudy leren kennen. Ik kwam erachter dat ik toch niet het goede vak had gekozen en heb daarna lang bij de gemeente Arnhem gewerkt, in verschillende functies bij allerlei afdelingen. In de jaren zeventig kreeg Elden ineens meer aandacht doordat er veel grond in de polder aangekocht werd door de gemeente Arnhem (tot 1966 was Elden gemeente Elst, red.). Voor veel boeren diende ik als een soort vraagbaak. Ze wisten vaak niet hoe ze de dingen moesten aanpakken, en ik heb ze geholpen”. Inmiddels ging Willem trouwen met Rudy, maar vlak daarvoor overleed zijn vader. Er werd op nummer 94 een tweede woning in het huis gebouwd voor zijn moeder en hij en Rudy gingen daar ook wonen. Ze kregen een tweeling, twee jongens, Hendrik Jan en weer een Willem. “En Willem heeft op zijn beurt ook een Willem gekregen, onze kleinzoon, de 6e stamhouder op rij met deze naam!”.

Zijn huis aan de Rijksweg-West

Interesse in geschiedenis

Voor zover hij zich kan herinneren heeft Willem altijd interesse in geschiedenis gehad, en in hoe Elden en omgeving door de jaren heen veranderden. Hij werd archivaris bij de Historische Kring en heeft dat 30 jaar gedaan. Bij de start diende zijn eigen huis als archiefruimte, later is het verplaatst naar de noodwoning. “Ik vind het fascinerend hoe de identiteit van het dorp in de loop der jaren is veranderd. De bebouwing, de middenstand, de verzuiling. Je kunt je nu bijna niet meer voorstellen dat er in zo’n kleine gemeenschap zoveel verschillende ondernemers waren, omdat je naar een katholieke of naar een protestantse winkel ging”.

Wij moesten bij de Historische Kring sommige zaken onder embargo houden, omdat het te gevoelig werd geacht voor bepaalde mensen.

Willem van der Wagen

Op mijn vraag of hij nog wel eens verrast werd in zijn onderzoek naar de geschiedenis van Elden zegt hij het volgende: ”Wij moesten bij de Historisch Kring sommige zaken onder embargo houden, omdat het te gevoelig werd geacht voor bepaalde mensen. We mochten het dan pas bekend maken nadat iemand overleden was. Wat me ook opviel was het verhaal over de familie Van Voorst tot Voorst: de hele familie was katholiek en werd bij de Lucaskerk begraven, daar was een familiegraf gekocht. Maar een van de baronnen trouwde met een protestantse vrouw. Zij mocht niet bij de Lucaskerk begraven worden en vanaf toen werden er uit protest diverse familieleden ook niet meer daar begraven!”.

Willem van der Wagen met zijn bekende geitjes

Waardering

In 2012 ging Willem met pensioen bij de gemeente Arnhem, en vond hij het tijd om ook met zijn werk voor de Historische Kring te stoppen. “Ik ben ook altijd actief geweest als gitarist in verschillende bands, en speel nu nog in Silver Splendid. Hierbij doe ik een oproep voor een drummer, die hebben we nog nodig! Ik doe vrijwilligerswerk voor De Drie Gasthuizen en zit in het bestuur van Stichting Bonifatius kerkhof. Nog steeds genoeg te doen!”. Voor zijn inzet voor de maatschappij is hij ook beloond: hij kreeg de onderscheiding Arnhems Meisje van de gemeente Arnhem, iets waar hij erg blij mee was!

Tekst en foto’s
Mickey Withagen